خبرهای رسیده از منطقه شهرستان سراب، واقع در شرق استان آذربایجان شرقی حكایت از آن دارد كه ظاهرا بولدوزرهای وزارت راه و ترابری به جان مراتع آباد و درجه یك منطقه در حاشیه روستای «گلدباخان» (gald bakhan) واقع در شمال كوه «بزگوش» افتاده‌اند و مشغول پاكسازی منطقه از هرگونه سبزینه و گیاه مرتعی هستند. غم‌انگیز‌تر آنكه وقتی همكارم، دكتر امیرعلی شاهمرادی كه در منطقه حضور داشته و شاهد حركت لودرها در مسیرهای مختلف بوده است، معترض شده و به راننده یكی از لودرها می‌گوید: مگر نمی‌خواهید جاده بكشید؟ پس چرا دارید همه‌جا را شخم می‌زنید؟! آن راننده نیز در كمال آرامش می‌گوید: آقای دكتر! چون دقیقا به ما نگفته‌اند كه كجا را پاكسازی كنیم و صاف نماییم، مجبوریم محكم‌كاری كرده و جایی را از قلم نیندازیم تا دوباره كاری نشود!

و این همان جنایت بزرگ است كه امروز به نام توسعه در جای‌جای این بوم و بر مقدس در حال تكرار است. دیروز خجیر و گلستان و سرخه‌حصار و نایبند و دنا و... امروز سرسبزترین و غنی‌ترین مراتع ما در گلدباخان و یا تالا‌ب‌های استثنایی‌مان در انزلی و گاوخونی، میانكاله و فردا... اصلا كدام فردا؟ مگر برای محیط زیست وطن، فردایی هم - با این روند شتابناك تخریب - متصور است؟! باز هم تذكر می‌دهم كه كسی با راه‌سازی و توسعه مخالفتی ندارد، آنچه كه نگران‌كننده است، نداشتن هیچ الگوی علمی و مستند به ارزیابی برای توسعه افسارگسیخته و بدون برنامه كنونی است. راست این است كه سال‌هاست در این دیار می‌نویسیم: «توسعه»، اما می‌خوانیم: «جنایت»! بس است دیگر

روزنامه کارگزاران-۱۹ تیر۸۷