كوه با نخستين سنگها آغاز مي شود... و انسان با نخستين درد...

من خویشاوند هر انسانی هستم که خنجری در استین پنهان نمی کند.نه ابرو در هم میکشد نه لبخندش ترفند تجاوز به حق نان و سایه بان دیگران است ... من یک لر بلوچ کرد فارسم یک فارسی زبان ترک یا آفریقایی اروپایی استرالیایی آمریکایی آسیایی ام یک سیاه پوست زرد پوست سرخ پوست سفیدم که نه تنها با خودم و دیگران کمترین مشکلی ندارم بلکه بدون حضور دیگران وحشت تنهایی و مرگ را زیر پوستم احساس میکنم . من انسانی هستم در جمع انسان های دیگر بر سیاره ی مقدس زمین که بدون حضور دیگران معنایی ندارم.ترجیح میدهم شعر شیپور باشد نه لالایی.

احمد شاملو